Chapter 5
(Concept of Economic Anthropology)
অনুশীলনীঃ
ক) অতি চমু প্রশ্নঃ
১। জীৱিকা প্ৰৱৰ্তনৰ প্ৰণালীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ প্রাচীন পদ্ধতিটো কি?
উত্তৰঃ- জীৱিকা প্ৰৱৰ্তনৰ প্ৰণালীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ প্ৰাচীন পদ্ধতিটো হ’ল: সংগ্ৰহ জীৱিকা।
২। মানুহে পোন প্রথমে কি জন্তু গৃহীকৰণ কৰিছিল?
উত্তৰঃ- মানুহে পোন প্ৰথমে গৃহীকৰন জন্তু হৈছে কুকুৰ।
৩। মৎস্যজীৱিকা কোন প্ৰস্তৰ যুগত আৰম্ভ হৈছিল?
উত্তৰঃ- মৎস্যজীৱিকা উচ্চ প্ৰত্ন প্ৰস্তৰ যুগত আৰম্ভ হৈছিল।
৪। নিলগিৰি পাহাৰত বাস কৰা টোভাসকলৰ মুখ্যজীৱিকা কি?
উত্তৰঃ- পশুপালন
৫। ভাৰতত বাস কৰা পশুপালক সম্প্রদায় এটাৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- ভাৰতত বাস কৰা পশুপালন সম্প্ৰদায় এটাৰ নাম হ’ল— ছেৰদুকপেন।
৬। কৃষিজীৱিকা কোন প্ৰস্তৰ যুগত আৰম্ভ হৈছিল?
উত্তৰঃ- কৃষিজীৱিকা নৱ প্ৰস্তৰ যুগত আৰম্ভ হৈছিল।
৭। আদিম কৃষি সঁজুলি বোৰৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- আদিম কৃষি সঁজুলি বিধৰ নাম হ’ল দলিমাৰি, যুঁৱলি, মৈ, নাঙল, কোৰ।
৮। কোনটো প্ৰস্তৰ যুগৰপৰা মানুহে জন্তুৰ গৃহীকৰণ প্ৰথা আৰম্ভ কৰে?
উত্তৰঃ- নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰপৰা মানুহে জন্তুৰ গৃহীকৰণ প্ৰথা আৰম্ভ কৰে।
৯। উৎপাদনজীৱি অর্থনীতিক কি দুটা ভাগত ভগাব পাৰি?
উত্তৰঃ- উৎপাদনজীৱি অৰ্থনীতিক মূলতঃ তলত দিয়া দুটা ভাগত ভগাব পাৰি:
১. কৃষি অৰ্থনীতি: এই পৰ্যায়ত মানুহে শস্য উৎপাদন আৰু খেতি-বাতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নিজৰ জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল।
২. পশুপালন অৰ্থনীতি: এই পৰ্যায়ত মানুহে বিভিন্ন ধৰণৰ পোহনীয়া জন্তু পালন কৰি আহাৰ আৰু অন্যান্য প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰিছিল।
১০। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বেদিকা কৃষি কৰা এটা সম্প্ৰদায়ৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বেদিকা কৃষি কৰা এটা সম্প্ৰদায়ৰ নাম হ’ল– আপাটানী
(খ) চমু প্রশ্নঃ
১। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এটা ঝুম কৃষক সম্প্ৰদায়ৰ নাম লিখা?
উত্তৰঃ- নগা।
২। অসমৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা ছয়বিধ কৃষি সঁজুলিৰ নাম লিখা?
উত্তৰঃ- (ক) কান্ধমাৰি।
(খ) খাবণি।
(গ) কোৰ।
(ঘ) মৈ।
(ঙ) দলিমাৰি।
(চ) নাঙল যুঁৱলি।
৩। অসমৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা ছয়বিধ মাছ মৰা সঁজুলিৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- (ক) সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি খুঁচি মাছ মাৰি পদ্ধতি।
(খ) খান্দ পাতি মাছ ধৰা পদ্ধতি।
(গ) সঁজুলি ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ মাছ ধৰা কৌশল।
(ঘ) পানী সিঁচি মাছ ধৰা পদ্ধতি।
(ঙ) পানীত বিহ দি মাছ ধৰা পদ্ধতি।
(চ) পোহনীয়া পশু-পক্ষীৰ দ্বাৰা মাছ ধৰা পদ্ধতি।
৪। আদিম অর্থনীতি বুলিলে কি বুজা?
উত্তৰঃ- যিবিলাক জনগোষ্ঠীয়ে কৃষি বা পশুপালনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰি আদিম কালৰে পৰা নিজৰ চাৰিওফালৰ পৰিৱেশত উপলব্ধ প্ৰাকৃতিক খাদ্য সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰি আহিছে, তেনে জনগোষ্ঠীৰ অৰ্থনীতিকেই 'আদিম অৰ্থনীতি' বুলি কোৱা হয়। সহজ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে, খাদ্য উৎপাদনৰ বিপৰীতে কেৱল প্ৰকৃতিৰ পৰা খাদ্য অন্বেষণ কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰা পদ্ধতিয়েই হৈছে আদিম অৰ্থনীতিৰ মূল ভিত্তি।
৫। আদিম অর্থনীতিৰ বৈশিষ্ট্যবোৰ লিখা।
উত্তৰঃ- আদিম অৰ্থনীতিৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ—
(ক) আদিম মানৱৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ প্ৰয়োজনবোৰ সীমিত। তেওঁলোকে জীৱন ধাৰণৰ বাবে আৱশ্যকীয় সামগ্রীসমূহ নিজে আহৰণ কৰি লয়।
(খ) প্ৰাকৃতিকভাৱে উপলব্ধ আহার্য সামগ্ৰীৰ আহৰণ আৰু ব্যৱহাৰতে আদিম অৰ্থনীতি সীমাবদ্ধ।
(গ) আদিম অৰ্থনীতিত উৎপাদনৰ পৰিবর্তে আহৰণহে থাকে। কিন্তু সঞ্চয়ৰ ব্যৱস্থা নাথাকে।
(ঘ) আদিম অৰ্থনীতিত সাধাৰণতে যাদু আৰু ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়।
৬। অন্বেষণজীৱিসকলৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ লিখা।
উত্তৰঃ- অন্বেষণজীৱিসকলৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল—
(ক) অন্বেষণজীৱিসকলৰ বাসভূমিত জনবসতি সেৰেঙা। কাৰণ, বসতি ঘন হ’লে প্ৰাপ্ত প্ৰাকৃতিক সম্পদৰাজিয়ে সকলোকে আহাৰ্য্য যোগান ধৰিব নোৱাৰে।
(খ) অন্বেষণজীৱী সমাজৰ সামাজিক গোটবোৰ সৰু হয়। একোটা দলত ৪০/৫০ জনৰ অধিক সদস্য নাথাকে।
(গ) শ্ৰম বিভাজন অতি সৰল।
(ঘ) মুদ্ৰাৰ প্ৰচলন নাই।
(ঙ) বিনিময় প্ৰথাৰ দ্বাৰা বস্তুৰ আদান-প্ৰদান হয়।
(চ) কাৰিকৰী বিদ্যাত পিছপৰা।
৭। পশুপালন জীৱিকা বুলিলে কি বুজা? হায়ৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ লিখা।
উত্তৰঃ- বনৰীয়া জীৱ-জন্তুক ঘৰতে ৰাখি, সিহঁতক পোহপাল দি জীৱন ধাৰণৰ আহিলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰক্ৰিয়াটোকেই পশুপালন বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ তলত সজাই লিখা হ'ল:
কৃষিৰ সৈতে সম্পৰ্ক: কৃষিজীৱী সমাজত পশুপালনৰ প্ৰথা অত্যন্ত বহুলভাৱে প্ৰচলিত।
খাদ্যৰ উৎস: পশুপালকসকলৰ বাবে পোহনীয়া জন্তুবোৰেই হ’ল আহাৰৰ মূল আৰু ঘাই সম্বল।
জীৱিকাৰ নিৰ্ভৰশীলতা: পশুপালকে প্ৰধানকৈ গৰু বা অন্যান্য পোহনীয়া জন্তুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই নিজৰ মূল জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰে।
বিভিন্ন ধৰণৰ পশুপালন: পশুপালকসকলে প্ৰয়োজন আৰু অঞ্চলভেদে ভেড়া, ছাগলী, গৰু, ঘোঁৰা, য়াক, উট আৰু বল্গা হৰিণৰ দৰে জন্তু পোহনীয়া হিচাপে পালন কৰে।
আঞ্চলিক উদাহৰণ - ১ (মাছাই জনগোষ্ঠী): দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ মাছাইসকলে গৰু আৰু ভেড়া পালন কৰে, য'ত ভেড়াৰ মাংস আৰু তেজ তেওঁলোকৰ খাদ্যৰ প্ৰধান উপাদান।
আঞ্চলিক উদাহৰণ - ২ (কাজাগ জনগোষ্ঠী): টাৰ্কিস্তানত বাস কৰা কাজাগসকলে ভেড়াক প্ৰধান পোহনীয়া জন্তু হিচাপে গ্ৰহণ কৰে আৰু ভেড়াৰ জাকৰ সৈতে তেওঁলোকে ছাগলী, গৰু, উট আৰু ঘোঁৰাও পালন কৰি ঘূৰি ফুৰে।
৮। বেদিকা কৃষি বুলিলে কি বুজা। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বেদিকা কৃষি কৰা এটা সম্প্ৰদায়ৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- পাহাৰৰ এঢলীয়া অংশত কোৰেৰে খাপ কাটি খেতিপথাৰ উলিয়াই খেতি কৰা পদ্ধতিক বেদিকা কৃষি বোলে।
উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বেদিকা কৃষি কৰা এটা সম্প্ৰদায়ৰ নাম হ’ল– আপাটানী।
(গ) দীঘল প্রশ্ন:
১। ঝুম খেতি বুলিলে কি বুজা? ইয়াৰ সুবিধা আৰু অসুবিধাসমূহ লিখা।
উত্তৰঃ- বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ কৃষিজীৱী সম্প্ৰদায়ে প্ৰায় দুই-তিনি বছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে খেতিৰ পথাৰ সলনি কৰি যি কৃষি পদ্ধতি অৱলম্বন কৰে, তাকেই 'ঝুম খেতি' বুলি জনা যায়। এই কৃষি পদ্ধতিৰ সুবিধাসমূহ আৰু অসুবিধাসমূহ তলত সজাই লিখা হ'ল:
ঝুম খেতিৰ সুবিধাসমূহ:
- সামূহিক প্ৰচেষ্টা: ঝুম খেতিত দলবদ্ধভাৱে কাম কৰাৰ প্ৰথা থকাৰ বাবে ব্যক্তিগত পৰিশ্ৰমৰ বোজা বহু পৰিমাণে লাঘব হয়। ইয়াৰ উপৰিও, কামৰ সময়ত গান-বাজনা আৰু আনন্দৰ মাজেৰে খেতিয়কসকলে এক প্ৰশান্তি অনুভৱ কৰে।
- আত্মনিৰ্ভৰশীলতা: এই পদ্ধতি অৱলম্বন কৰাসকলে কেৱল প্ৰকৃতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নাথাকি বিভিন্ন শস্য আৰু শাক-পাচলি উৎপাদনৰ যোগেদি খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট পৰিমাণে আত্মনিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিছে।
- স্থায়ী বসতি: অন্বেষণজীৱীসকলৰ দৰে ঝুম খেতি কৰাসকলে বাসস্থানৰ সন্ধানত ঠাই সলাই ঘূৰি ফুৰিব লগা নহয়।
ঝুম খেতিৰ অসুবিধাসমূহ:
- অধিক ভূমিৰ প্ৰয়োজন: এই পদ্ধতিত এবাৰ খেতি কৰাৰ পিছত মাটিডোখৰ দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে এনেই এৰি থ’ব লাগে। ফলস্বৰূপে, অতি কম সংখ্যক মানুহৰ খাদ্যৰ যোগাৰ কৰিবলৈও এক বৃহৎ এলেকাৰ প্ৰয়োজন হয়।
- ভূমিৰ অৱনতি: ঝুম খেতিৰ বাবে মাটিৰ স্বাভাৱিক উৰ্বৰতা হ্ৰাস পায় আৰু ইয়াৰ ফলত মাটি খহনীয়াৰ সৃষ্টি হয়। লগতে, মুকলি পথাৰত বৰষুণৰ পানীয়ে মাটিৰ ওপৰৰ স্তৰটো ধুই নিয়াৰ সম্ভাৱনা থাকে।
- সম্পদৰ বিনাশ: হাবি চাফা কৰিবলৈ জুই লগাই দিয়াৰ প্ৰথা থকাৰ বাবে বহুতো মূল্যৱান আৰু উন্নত গুণমানৰ ফল-মূলৰ পৰা কৃষকে বঞ্চিত হ’বলগীয়া হয়।
২। পশুপালন জীৱিকা মানে কি? ইয়াৰ সুফলসমূহ লিখা।
উত্তৰঃ- পশুপালন হৈছে উৎপাদনমুখী জীৱিকাৰ এক অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। পশুপালনৰ জৰিয়তে মানুহে লাভ কৰা সুবিধাসমূহ তলত সজাই লিখা হ'ল:
কৃষি কাৰ্যত সহায়: পোহনীয়া জন্তুক খেতি-পথাৰৰ কাম-কাজত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পুষ্টিকৰ খাদ্য: কিছুমান পোহনীয়া জন্তুৰ পৰা পোৱা গাখীৰ পুষ্টিকৰ পানীয় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
জৈৱিক সাৰ: জন্তুৰ বিষ্ঠা খেতিৰ বাবে প্ৰাকৃতিক বা জৈৱিক সাৰ হিচাপে প্ৰয়োগ কৰা হয়।
পৰিবহণ: যাতায়াত বা ভাৰ কঢ়িওৱাৰ দৰে কামত জন্তুক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
চামৰাৰ ব্যৱহাৰ: জন্তুৰ ছালৰ পৰা তৈয়াৰী চামৰাৰে জোতা, সাজ-পোছাক আৰু তম্বু আদি প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি।
ঊণৰ পোছাক: অত্যাধিক শীতৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ জন্তুৰ নোমৰ পৰা তৈয়াৰী ঊলেৰে গৰম কাপোৰ তৈয়াৰ কৰা হয়।
অন্যান্য সামগ্ৰী: জন্তুৰ শিং ব্যৱহাৰ কৰি ফণি আৰু অন্যান্য প্রয়োজনীয় সামগ্ৰী নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি।
৩। আদিম অর্থনীতিক কিয় উৎপাদন ব্যৱহাৰ মূলক অর্থনীতি বোলা হয়।
উত্তৰঃ- এটি পূৰ্ণ অৰ্থনৈতিক সংগঠনৰ বাবে উৎপাদন, বিতৰণ আৰু ব্যৱহাৰ—এই তিনিটা প্ৰক্ৰিয়াৰ উপস্থিতি অপৰিহাৰ্য। অৱশ্যে, আদিম মানৱৰ অৰ্থনৈতিক জীৱন পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে দেখা যায় যে তেওঁলোকে কেৱল জীৱন ধাৰণৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীসমূহহে চিকাৰ বা সংগ্ৰহৰ জৰিয়তে আহৰণ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ মাজত অতিৰিক্ত সামগ্ৰী আহৰণৰ কোনো বিশেষ আগ্ৰহ নাছিল।
সেয়েহে, আদিম অৰ্থনৈতিক প্ৰক্ৰিয়াত মূলতঃ উৎপাদন (আহৰণ) আৰু ব্যৱহাৰৰহে স্পষ্ট প্ৰমাণ পোৱা যায়। অধিকাংশ আদিম সমাজত বিতৰণ ব্যৱস্থা সুপ্ৰকাশিত নোহোৱাৰ বাবেই আদিম মানৱৰ অৰ্থনীতিক মুখ্যতঃ 'উৎপাদন-ব্যৱহাৰ মূলক' অৰ্থনীতি বুলি অভিহিত কৰা হয়।
৪। অন্বেষণ জীৱিকা বুলিলে কি বুজা? ইয়াৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ আৰু প্ৰকাৰসমূহ বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ- নিজ প্ৰাকৃতিক পৰিবেশত প্ৰাপ্ত প্ৰাকৃতিক আহাৰ্য্য সামগ্ৰীৰ আহণৰ আৰু ব্যৱহাৰ পদ্ধতিকে অন্বেষণ জীৱিকা বোলা হয়।
অন্বেষণ জীৱিকাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল—
(ক) অন্বেষণজীৱিসকলৰ বাসভূমিত জনবসতি সেৰেঙা। কাৰণ, বসতি ঘন হ’লে প্ৰাপ্ত প্ৰাকৃতিক সম্পদৰাজিয়ে সকলোকে আহাৰ্য্য যোগান ধৰিব নোৱাৰে।
(খ) অন্বেষণজীৱী সমাজৰ সামাজিক গোটবোৰ সৰু হয়। একোটা দলত ৪০/৫০ জনৰ অধিক সদস্য নাথাকে।
(গ) শ্ৰম বিভাজন অতি সৰল।
(ঘ) মুদ্ৰাৰ প্ৰচলন নাই।
অন্বেষণ জীৱিকাৰ প্ৰকাৰসমূহ হ’ল—
(ক) সংগ্ৰহ জীৱিকা: সংগ্ৰহ জীৱিকাই হ’ল মানৱৰ প্ৰাচীনতম জীৱিকা পদ্ধতি। প্ৰকৃতিৰ বুকুৰপৰা নানাধৰণৰ গছৰ গুটি, ফল-মূল, শিপা, আলু, শাক-পাচলি আনকি বিভিন্ন ধৰণৰ সৰু সৰু জীৱ-জন্তু, মৌ-কীট-পতংগ ইত্যাদি আহাৰ্য্য হিচাপে বিচাৰি গোটোৱাটোকে সংগ্ৰহ জীৱিকা বোলা হয়।
(খ) চিকাৰ জীৱিকা: চিকাৰজীৱীসকলে বনৰীয়া পশু-পক্ষী চিকাৰ কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰে। চিকাৰজীৱীসকল কঠোৰ পৰিশ্ৰমী হ’ব লাগে। এওঁলোকৰ জীৱন ধাৰণ পদ্ধতি মানেই প্ৰকৃতিৰ লগত সংগ্ৰাম। চিকাৰজীৱীসকল বসবাস কৰিবলৈ এটি ডাঙৰ এলেকাৰ প্ৰয়োজন হয়। চিকাৰজীৱীসকল সমাজ, সংস্কৃতি আৰু চিকাৰ কৰা কৌশল, চিকাৰ কৰা জন্তুৰ প্ৰকাৰ আৰু বিচৰণ স্বভাৱ অনুযায়ী বেলেগ হোৱা দেখা যায়।
৫। 'উৎপাদনজীৱিকা অন্বেষণ জীৱিকাতকৈ শ্রেয়'- আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ- উৎপাদনজীৱি অৰ্থনীতিৰ প্ৰধান বিশেষত্ব হ’ল যে ইয়াত মানুহ কেৱল প্ৰকৃতিৰ পৰা খাদ্য অন্বেষণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নাথাকি, নিজৰ প্ৰয়োজনীয় খাদ্য আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীসমূহ নিজ হাতে উৎপাদন কৰি ল’ব পৰা হৈছে। উৎপাদনজীৱীসকলক প্ৰধানকৈ দুটা ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি— কৃষক আৰু পশুপালক। অৱশ্যে, পশুপালনৰ প্ৰসাৰ কৃষিৰ দৰে ইমান বহল নহয়।
কৃষি আৰু পশুপালনৰ জৰিয়তে উৎপাদনজীৱিসকলে অন্বেষণজীৱীসকলৰ তুলনাত অধিক পৰিমাণৰ খাদ্যসম্ভাৰ আহৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই উৎপাদনজীৱি অৰ্থনীতি গ্ৰহণ কৰাৰ লগে লগে মানৱ সমাজত স্থায়িত্ব আহে আৰু সাংস্কৃতিক বিকাশৰ গতি ত্বৰান্বিত হয়। সেইবাবেই উৎপাদন জীৱিকাক অন্বেষণ জীৱিকাতকৈ অধিক উন্নত বা শ্ৰেয় বুলি গণ্য কৰা হয়।
৬। স্থানান্তৰিত খেতিৰ বিকল্প স্বৰূপে স্থায়ী খেতি গ্রহণ কৰিব পাৰি। ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ- স্থানান্তৰিত খেতিৰ বিকল্প স্বৰূপে স্থায়ী খেতি গ্ৰহণ কৰিব পাৰি।
(ক) স্থানান্তৰিত খেতি অস্থায়ী আৰু যথেষ্ট পৰিশ্ৰমসাধ্য। বেদিকা কৃষি পৰিশ্ৰমযুক্ত হ’লেও স্থায়ী খেতি পদ্ধতি।
(খ) ঝুম খেতি স্থানান্তৰিত কৃষি, এবাৰ কৃষিকাৰ্য্য চলোৱাৰ পিছত সেই ঠাই পৰিত্যাগ কৰি আকৌ অন্য ঠাইত কৃষিকাৰ্য্য কৰিব লগা হোৱাৰ বাবদ খেতিৰ বাবে যথেষ্ট ডাঙৰ এলেকা একোটাৰ প্ৰয়োজন। কিন্তু, বেদিকা কৃষি স্থায়ী হোৱাৰ বাবে সৰু এডোখৰ ঠাইত বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি কৃষিকাৰ্য্য চলাব পাৰি।
(গ) ঝুম খেতিত পৰিশ্ৰম অনুযায়ী যথেষ্ট কম পৰিমাণৰ খাদ্য দ্ৰব্য উৎপাদন হয় কিন্তু বেদিকা কৃষিত পৰিশ্ৰম অনুযায়ী বহু বেছি পৰিমাণৰ খাদ্য উৎপাদন হোৱা দেখা যায়।
***
Old book questions & Answers
(not important)
1. গাৰোসকলৰ মাজত থকা ডেকা চাঙৰ নাম কি?
উত্তৰঃ নোকাপান্তে।
2. গাৰোসকলৰ এটা প্রধান কৃষি উৎসৱৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ ৱানগালা।
3. গাৰোসকলে খেতি কৰা প্ৰধান শস্যবোৰ কি কি?
উত্তৰঃ ধান, গোমধান, মাকৈ, কণীধান।
4. জীৱিকা নিৰ্বাহৰ প্ৰধান উৎস কি?
উত্তৰঃ কৃষি।
5. আপাটানিসকলে ক’ত বাস কৰে?.
উত্তৰঃ অৰুণাচল প্ৰদেশত।
6. মিচিংসকলৰ কৃষি পদ্ধতি আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ মিচিংসকলৰ মুখ্য় জীৱিকা হৈছে কৃষি। তেওঁলোকে গৰু আৰু ম'হেৰে হাল বাই খেতি-বাতি কৰে। তেওঁলোকে আহু-শালি দুয়োবিধ ধানৰ খেতি কৰে। তদুপৰি কপাহ, মিঠা আলু, তিয়ঁহ, গোম ধান, আদা, হালধি, কল আদিৰ খেতিও তেওঁলোকে কৰে। মতা মানুহে সাধাৰণতে হাল বাই মাটি চহাই আৰু তিৰোতাই ৰোৱা আৰু নিৰণিৰ কাম কৰে।
7. গাৰোসকলৰ কৃষি পদ্ধতি সম্পর্কে আলোচনা কৰা ৷
উত্তৰঃ পৰম্পৰাগত গাৰোসকলৰ জীৱিকাৰ প্ৰধান উপায় হ'ল ঝুম খেতিৰ খেতি। ঝুম খেতিক তেওঁলোকে 'আৰংগা গামা' অথবা 'আগাচাআ' বোলে। ঝুম খেতিৰ প্ৰধান আহিলা হ'ল এখন ক্ষুদ্ৰ আকাৰৰ কোৰ। গাৰোভাষাত ইয়াক 'গিৎচি' বোলা হয়। তদুপৰি হাবি-বন কাটিবলৈ কুঠাৰৰ আকৃতিৰ দা ব্য়ৱহাৰ কৰে। এই দা খনক 'আঠে মোংৰেং' বোলে।
8. গাৰোসকলৰ সাজ-পাৰৰ বিষয়ে কি জানা লিখা।
উত্তৰঃ পুৰণীকলিয়া গাৰো পুৰুষে কেৱল কৌপিন পৰিধান কৰিছিল। কৌপিন হৈছে নীলা ৰঙৰ দীঘলীয়া এডোখৰ কাপোৰ আৰু ইয়াত দীঘলে দীঘলে ৰঙা আঁচ থাকে। কাপোৰখন 4 আৰু পুতল প্ৰায় এবেগেত।
9. আপাটানিকসকলৰ বুলিয়াং সংগঠন কি?
উত্তৰঃ আপটানি গাঁৱৰ শাসন ব্য়ৱস্থা বিভিন্ন গোত্ৰৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। এনে প্ৰতিনিধিসকলক 'বুলিয়াং' বোলা হয়।
10. আপাটানিকসকলৰ সমাজ সংগঠন সম্বন্ধে এটা টোকা লিখা।
উত্তৰঃ আপটানি উপত্য়াকটো সাতখন গাঁৱৰ সমষ্টি। এই গাঁৱকেইখন হ'ল- হাং, হাৰি, বেলা, হাজা, দুতা, মুদাং-তাগে আৰু মিচি-বামিন। আপটানিসকলে গাঁও একোখনক 'লেম্বা' বোলে। একোখন গাঁৱত একাধিক গোত্ৰৰ লোকে বাস কৰিব পাৰে। এই সাতখন গাঁৱৰ অধিবাসীসকলৰ কিছুমান সমূহীয়া ধৰ্মীয় তথা সামাজিক অনুষ্ঠান আছে। এই অনুষ্ঠানবোৰত সাতখন গাঁৱৰ ৰাইজে একেটা সামাজিক-সাংস্কৃতিক গোটস্বৰূপে কাম কৰে।
11. আও নগাসকলৰ বয়ঃবস্তু পদ্ধতিৰ বিষয়ে কি জানা লিখা।
উত্তৰঃ
12. আওনগাসকলৰ মোৰাং সংগঠন সম্বন্ধে লিখা।
উত্তৰঃ
(For Paid User)
(সকলো পাঠৰ Paid উত্তৰবোৰ চাব পাৰিব)
Type - Ishan Dev Bora....................
Answered By : Himashree Bora.
Post ID :DABP003646
New Update 2026
