তানসেন আৰু হৰিদাস

পাঠ-৯

পাঠভিত্তিক:


প্রশ্ন ১। তলত দিয়া প্রশ্নবোৰৰ শুদ্ধ উত্তৰ বাছি উলিয়াই সঠিক বৃত্তটো পূৰ কৰা-


"মোৰ আদেশ পালেও নাহিবনে?”- এই বাক্যশাৰীত সম্রাট আকবৰৰ কি মনোভাব প্রকাশ পাইছে?

(ক) অহংকাৰী ভাব

(খ) কর্তৃত্বৰ ভাব

(গ) বিনয়ৰ ভাব

(ঘ) ক আৰু খ দুয়োটাই

উত্তৰঃ (ঘ) ক আৰু খ দুয়োটাই


আকবৰ আৰু তানসেনে আশ্ৰমৰ পৰ্ণকুটীৰলৈ খোজকাঢ়ি কিয় গৈছিল বুলি তুমি ভাবা?

(ক) হৰিদাসৰ আশ্ৰমত ঘোঁৰাৰ প্ৰৱেশ নিষেধ বাবে

(খ) ঘোঁৰাৰ ভাগৰ লগা বাবে

(গ) ঘোঁৰাত উঠি যাব পৰাকৈ পথ সুচল নাছিল বাবে

(ঘ) হৰিদাসৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শনৰ বাবে

উত্তৰঃ (ঘ) হৰিদাসৰ প্রতি সন্মান প্ৰদৰ্শনৰ বাবে


হৰিদাসে ৰাজধানীৰ পৰা আঁতৰত এটি পূৰ্ণকুটীৰত বাস কৰিছিল। কাৰণ-

(ক) ৰাজধানীখন তেওঁৰ পছন্দ নাছিল

(খ) তেওঁৰ সমাজত খ্যাতি পাবলৈ হাবিলাস নাছিল

(গ) আকবৰলৈ তেওঁ ভয় কৰিছিল।

(ঘ) ওপৰৰ এটাও নহয়

উত্তৰঃ (খ) তেওঁৰ সমাজত খ্যাতি পাবলৈ হাবিলাস নাছিল


প্রশ্ন ২। তলত দিয়া প্রশ্নকেইটাৰ চমু উত্তৰ দিয়া।

(ক) তানসেন কোন আছিল?

উত্তৰঃ তানসেন আকবৰৰ ৰাজসভাৰ ৰাজগায়ক আছিল। 


খ) তানসেনৰ গুৰুৰ নাম কি?

উত্তৰঃ তানসেনৰ গুৰুৰ নাম হবিদাস।



(গ) পাঠটোত কাৰ প্ৰতি হৰিদাসৰ আত্মসমর্পণৰ ভাৰ প্ৰকাশ পাইছে?

উত্তৰঃ তানসেনৰ প্রতি।


(ঘ) কি শাস্ত্ৰ মহাসাগৰৰ নিচিনা?

উত্তৰঃ সংগীত শাস্ত্র।


(ঙ) হৰিদাসৰ সাক্ষাৎ পাবলৈ তানসেন আৰু আকবৰ কেনেকৈ গৈছিল?
উত্তৰঃ হৰিদাসৰ সাক্ষাৎ লাভ কৰিবলৈ সম্রাট আকবৰ আৰু তানসেন দুয়ো ঘোঁৰাত উঠি আশ্ৰমৰ ফালে ৰাওনা হৈছিল। আশ্ৰমৰ ওচৰ পাওঁতে তেওঁলোকে ঘোঁৰা এৰি খোজকাঢ়ি গৈ শান্ত পৰিবেশত থকা পৰ্ণকুটীৰত উপস্থিত হৈছিল।

(চ) সম্রাট আকবৰে নিজে কিয় হৰিদাসক বিচাৰি গৈছিল?
উত্তৰঃ স্বামী হৰিদাস আছিল এজন মহান সংগীত সাধক। তেওঁ খ্যাতি বা ৰাজসম্মানৰ লোভ নকৰি কেৱল ঈশ্বৰৰ ভক্তিত নিমগ্ন হৈ গান গাইছিল। তানসেনৰ মুখে হৰিদাসৰ অসাধাৰণ সংগীত প্ৰতিভাৰ কথা শুনি সম্রাট আকবৰৰ মনত তেওঁৰ গান শুনাৰ গভীৰ আগ্ৰহ জন্মে। সেইবাবে সম্রাটে নিজে গৈ হৰিদাসৰ সাক্ষাৎ কৰিছিল।

প্রশ্ন ৩ (ক) “মোৰ আদেশ পালেও নাহিবনে?” — কথাষাৰ কোনে, কাক আৰু কি প্রসংগত কৈছিল?

উত্তৰঃ উক্ত কথাষাৰ সম্রাট আকবৰে ৰাজগায়ক তানসেনক কৈছিল।

এদিন তানসেনে ৰাজসভাত সুমধুৰ সংগীত পৰিবেশন কৰিছিল। তেওঁৰ গান শুনি আকবৰ অত্যন্ত আনন্দিত হৈছিল। সেইসময়ত আকবৰে সুধিছিল যে তানসেনতকৈও ভাল গায়ক এই পৃথিৱীত আছে নেকি। উত্তৰত তানসেনে তেওঁৰ গুৰু স্বামী হৰিদাসৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। কিন্তু হৰিদাসে কোনো ৰজাৰ আদেশত গান নকৰে বুলি কোৱাত আকবৰে আশ্চৰ্য হৈ ওপৰৰ কথাষাৰ কৈছিল।

(খ) তানসেনৰ গানত সন্তুষ্ট হৈ আকবৰে কি সুধিছিল? উত্তৰত তানসেনে কি কৈছিল?
উত্তৰঃ তানসেনৰ গান শুনি সম্রাট আকবৰে সুধিছিল যে তেওঁৰ তুলনাত আৰু কোনো উত্তম গায়ক আছে নেকি।

ইয়াৰ উত্তৰত তানসেনে কৈছিল যে সংগীতৰ কোনো সীমা নাই। সংগীতৰ জগত অত্যন্ত বিস্তৃত। তেওঁ নিজে ভাল গায়ক হ’লেও তেওঁৰ গুৰু স্বামী হৰিদাস সংগীতত অধিক মহান আৰু সুমধুৰ কণ্ঠৰ অধিকারী।

(গ) “তানসেন, মই ইমানদিনে যি ভাবি আছিলোঁ, সেয়া আজি ভুল প্রমাণিত হ'ল।”— আকবৰে ইমানদিনে কি ভাবি আছিল? সেয়া কেনেকৈ ভুল বুলি প্রমাণিত হ'ল?
উত্তৰঃ সম্রাট আকবৰে ইমানদিনে ভাবি আছিল যে তানসেনেই পৃথিৱীৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গায়ক। তেওঁৰ দৰে সংগীতজ্ঞ আন কোনো নাই বুলি তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল।

কিন্তু স্বামী হৰিদাসৰ গান শুনাৰ পিছত আকবৰৰ সেই ধাৰণা সলনি হৈ যায়। হৰিদাসৰ সংগীতত ভক্তি, শান্তি আৰু অপূৰ্ব মাধুৰ্য আছিল। সেই কাৰণে আকবৰে বুজি পায় যে তানসেনতকৈও অধিক মহান গায়ক এই পৃথিৱীত আছে।

প্রশ্ন ৪ (ক) “তেওঁ হেনো গান গাই গাই বৰষুণ দিয়াৰ পাৰিছিল, জুই জ্বলাবও পাৰিছিল”— এই কথাষাৰৰ অৰ্থ কি হ’ব পাৰে?
উত্তৰঃ এই কথাষাৰৰ অৰ্থ হৈছে তানসেনৰ সংগীত শক্তি অত্যন্ত অসাধাৰণ আৰু প্ৰভাৱশালী আছিল। তেওঁৰ সংগীতে মানুহৰ মন গভীৰভাৱে স্পৰ্শ কৰিব পাৰিছিল। ইয়াত বৰষুণ দিয়া বা জুই জ্বলোৱা কথাবোৰে সংগীতৰ অলৌকিক শক্তি আৰু তানসেনৰ অতুলনীয় প্ৰতিভাক বুজাইছে।

(খ) হৰিদাস কেনেধৰণৰ ব্যক্তি আছিল?
উত্তৰঃ স্বামী হৰিদাস আছিল অতি সাধাসিধা, ভক্তিপৰায়ণ আৰু শান্ত স্বভাৱৰ ব্যক্তি। তেওঁ জনসমাজৰ কোলাহলৰ পৰা দূৰত সৰল জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল। সংগীতক তেওঁ কেৱল আনন্দৰ বস্তু বুলি নাভাবি ঈশ্বৰৰ উপাসনাৰ মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ গীতৰ জৰিয়তে ভগৱানৰ আৰাধনা কৰিছিল আৰু খ্যাতি বা ধনৰ প্ৰতি কোনো আগ্ৰহ নাছিল।

(গ) সংগীতজ্ঞ হিচাপে হৰিদাস আৰু তানসেনৰ মাজত তুলনা কৰা।

উত্তৰঃ সংগীতজ্ঞ হিচাপে হৰিদাস আৰু তানসেনৰ মাজত তুলনা হ'ল-


তানসেন সম্রাট আকবৰৰ ৰাজসভাৰ গায়ক আছিল। কিন্তু হৰিদাস তানসেনৰ গুৰু আছিল।


তানসেনে সম্রাট আকবৰৰ আদেশ মতে গান গাইছিল। কিন্তু হৰিদাসে কাৰো আদেশ মতে গান গোৱা নাছিল।


(ঘ) “ঈশ্বৰে হৃদয়ত থাকি তেওঁক যি কৰিবলৈ কয় তেওঁ তাকেহে কৰে। আন কাৰো আদেশলৈ কৰ্ণপাত নকৰে।”- এই কথাষাৰ কোনে কাক কিয় কৈছিল? লিখা।

উত্তৰঃ ওপৰৰ কথাষাৰ তানসেনে হৰিদাসৰ গান শুনিবলৈ ইচ্ছা হ'ল। আকবৰে হৰিদাসক তেওঁৰ ৰাজদৰবাৰলৈ লৈ আনিবলৈ তানসেনক অনুৰোধ কৰিলে। তেতিয়া তানসেনে ওপৰৰ কথাষাৰ সম্রাট আকবৰক কৈছিল।


প্রশ্ন ৫। তলত দিয়া শব্দকেইটা বর্ণ ক্রমত সজোৱা আৰু অভিধান চাই অর্থ বিচাৰি লিখা।


তাৰকা

মর্যাদা

মগ্ন

পৰ্ণকুটীৰ

কর্ণপাত

দৰবাৰ

ভজনা

সমকক্ষ


উত্তৰঃ অসমীয়া বৰ্ণমালাৰ ক্ৰম অনুসৰি শব্দবোৰ সজাই অর্থসহ তলত দিয়া হ'ল-


কর্ণপাত মনোযোগ দিয়া বা শুনা।

তাৰকা বিখ্যাত ব্যক্তি

দৰবাৰ ৰাজসভা

পৰ্ণকুটীৰ পাত বা খেৰেৰে সজা জুপুৰী ঘৰ।

ভজনা উপাসনা, স্তুতি বা ঈশ্বৰৰ নাম-কীৰ্তন।

মগ্ন কোনো কামত গভীৰভাৱে ডুবি থকা।

মর্যাদা সন্মান

সমকক্ষ সমান যোগ্যতা থকা লোক


প্রশ্ন ৬। তলৰ বাক্যটো পঢ়া।


'পিছে মোতকৈ ভাল গায়ক আছে।'


ওপৰৰ গায়ক শব্দটোৱে গান গোৱা মানুহক বুজাইছে। অর্থাৎ যিয়ে গান গায় তেওঁ গায়ক। একেদৰে যিয়ে বাদ্য বজায় তেওঁ বাদক।


এতিয়া তলৰ বাক্যাংশকেইটা একেটা শব্দত লিখা-

যিয়ে নৃত্য কৰে : নর্তক

যিয়ে ঘোষণা কৰে : ঘোষক

যিয়ে পালন কৰে : পালক

যিয়ে সংহাৰ কৰে : সংহাৰক

যিয়ে সাধনা কৰে : সাধক

যিয়ে বিবেচনা কৰে: বিবেচক

যিয়ে উপাসনা কৰে: উপাসক


প্রশ্ন ৭। তলৰ শব্দকেইটা ব্যৱহাৰ কৰি বাক্য ৰচনা কৰা।

উদ্দীপনা: তানসেনৰ সুমধুৰ সংগীত শুনি শ্ৰোতাসকলৰ মন আনন্দেৰে ভৰি উঠিছিল আৰু তেওঁলোকে নতুন উদ্দীপনা লাভ কৰিছিল।

হাবিলাস: হৰিদাসৰ মনত নাম-যশ বা খ্যাতি অর্জন কৰাৰ কোনো হাবিলাস নাছিল।

মোহিত: তানসেনৰ মিঠা কণ্ঠৰ গান শুনি সম্রাট আকবৰ গভীৰভাৱে মোহিত হৈছিল।

কর্ণপাত: হৰিদাসে আনৰ আদেশ বা অনুৰোধ বিশেষ কৰ্ণপাত নিদিছিল।

মধুৰ: তানসেনৰ গীতসমূহ অতি মধুৰ আৰু মনোমুগ্ধকৰ আছিল।

ভাষা অধ্যয়ন


প্রশ্ন ৮। তলত দিয়া বাক্যবোৰ পঢ়ি আঁচ টনা পদবোৰত কি শব্দ বিভক্তি যোগ হৈছে লিখা।

(ক) হৰিদাসে সদায় গান গাই ঈশ্বৰৰ ভজনা কৰিছিল।

(খ) মানুহৰ সমাগমৰ পৰা আঁতৰত স্বামী হৰিদাসৰ আশ্ৰম আছিল।

(গ) তানসেনে আকবৰক সদায় গান শুনায়।

(ঘ) ৰাজধানীৰ পৰা আঁতৰত তেওঁ এটা পৰ্ণকুটীৰত বাস কৰিছিল।

(ঙ) তেনেহ'লে তোমাৰ গুৰুৰ ওচৰলৈ মোকেই লৈ ব'লা।

(চ) তেওঁ তানসেন আৰু আকবৰক ইংগিতেৰে বহিবলৈ দিলে। 



পদ

বিভক্তি

(ক) হৰিদাসে

এ-প্ৰথমা বিভক্তি

(খ) সমাগমৰ পৰা

ৰ-ষষ্ঠী বিভক্তি

(গ) তানসেনে

এ-প্ৰথমা বিভক্তি

(ঘ) ৰাজধানীৰ পৰা

পৰা-পঞ্চমী বিভক্তি

(ঙ) গুৰুৰ

ৰ-ষষ্ঠী বিভক্তি

(চ) আকবৰক

ক-দ্বিতীয়া বিভক্তি

 

 


পদ

বিভক্তি

(ক) ঈশ্বৰৰ

ৰ-ষষ্ঠী বিভক্তি

(খ) হৰিদাসৰ

ৰ-ষষ্ঠী বিভক্তি

(গ) আকবৰক

ক-দ্বিতীয়া বিভক্তি

(ঘ) পৰ্ণকুটীৰত

ত-সপ্তমী বিভক্তি

(ঙ) ওচৰলৈ

লৈ-চতুৰ্থী বিভক্তি

(চ) ইংগিতেৰে

এৰে-তৃতীয়া বিভক্তি

 

 

প্রশ্ন ৯। তলত দিয়া বাক্যকেইটাত উপযুক্ত শব্দ বিভক্তি যোগ কৰি শুদ্ধকৈ লিখা।

(ক) তানসেন আকবৰ ৰাজসভাৰ গায়ক আছিল। 

তানসেন আকবৰৰ ৰাজসভাৰ গায়ক আছিল


(খ) মই আজি সোণাপুৰ যাম। 

মই আজি সোণাপুৰলৈ যাম।


(গ) গীতা চোলাটো নতুন নহয়। 

গীতাৰ চোলাটো নতুন নহয়।


(ঘ) ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ বাছ যাম। 

ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ বাছেৰে যাম।


(ঙ) মোৰ বন্ধু কবুলৰ ঘৰ শিৱসাগৰ। 

মোৰ বন্ধু ৰুবুলৰ ঘৰ শিৱসাগৰত।


প্রশ্ন ১০। তোমালোকে ইতিমধ্যে আগৰ পাঠটোত তৎসম, অর্ধতৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দৰ বিষয়ে পাই আহিছা? তলত দিয়া শব্দবোৰৰ পৰা তৎসম, অর্ধতৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দবোৰ বাছি উলিয়াই লিখা-


পত্র, সাত, ষষ্ঠ, বর্ণ, স্বর্ণ, কৰম

ধৰম , মিতিৰ, কাণ, ভক্তি, স্নেহ, আঠ


তৎসম

অর্ধতৎসম

তদ্ভৱ

পত্ৰ

ষষ্ঠ

বৰ্ণ

ভক্তি

স্বৰ্ণ স্নেহ

ধৰম

মিতিৰ

কাণ

কৰম

সাত

আঠ


প্ৰশ্ন ১১। (খ) ওপৰৰ আৰ্হি অনুকৰণ কৰি তলত দিয়া শব্দবোৰ অর্ধতৎসম শব্দলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা প্ৰক্ৰিয়াটো কৰি দেখুওৱা।


তৎসম শব্দ

সৰলীকৰণ প্ৰক্ৰিয়া

অর্ধতৎসম

জন্ম

জন্ম জন+ম জন+অ+ম

জনম

কৰ্ম

কৰ্ম কৰ্+ম কৰ+অ+ম

কৰম

যত্ন

যত্ন যত+ন যত+অ+ন

যতন

মিত্ৰ

মিত্ৰ মিত+ৰ মিত+ই+ৰ

মিতিৰ

মুক্তি

মুক্তি মুক্+তি মুক্+উ+তি

মুকুতি

স্মৰণ

স্মৰণ স্+মৰণস্+উ+ম+ৰ+ণ

সুমৰণ


প্ৰশ্ন ১২। (খ) ওপৰৰ আৰ্হি অনুকৰণ কৰি তলত দিয়া তৎসম শব্দবোৰ তদ্ভৱ শব্দলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা প্ৰক্ৰিয়াটো দেখুওৱা।


তৎসম শব্দ

সৰলীকৰণ প্ৰক্ৰিয়া

অর্ধতৎসম

সৰ্প

সৰ্প সৰ্+পস+আ+প

সাপ

কৰ্ম

কৰ্ম কৰ+মক+আ+ত

কাম

হস্ত

হস্ত হস+তহ+আ+ত

হাত

দন্ত

দন্ত দন+তদ+আঁ+ত

দাঁত

 

 

 


জ্ঞান-সম্প্ৰসাৰণ


প্রশ্ন ১৩। (ক) পঢ়া-


'সাধনা নহ'লে জানো পূৰাব পাৰিবা 

জীৱনৰ যত অভিলাষ?

সাধনাই আনি দিয়ে শত সফলতা 

প্রাপ্তিৰ সুখ আৰু আশ।

জীৱনলে' আহে বহু বাধাৰ ধুমুহা 

মনটিও নৰয় থিৰেৰে, 

বটবৃক্ষ হৈ সাধনা কৰিলে 

বাধাবোৰ নিজেই আঁতৰে।”


'সাধনা' শব্দটোৰ অৰ্থ হ'ল গভীৰভাৱে কৰা একাণপতীয়া চেষ্টা বা নিয়মিত আৰু বস্তৃত অভ্যাস। কণ্ঠশিল্পী, দার্শনিক, খেলুৱৈ, বাদক, শিক্ষার্থী আদি সকলোৱে সাধনাৰ জৰিয়তেহে সফলতাৰ শীৰ্ষত আৰোহণ কৰিব পাৰে।


(খ) ওপৰৰ স্তৱকটো পঢ়ি তাৰ ভাব বহলাই লিখা।

উত্তৰঃ ওপৰৰ স্তৱকটোৰ মূল ভাব হৈছে— মানুহে জীৱনত উন্নতি আৰু সফলতা লাভ কৰিবলৈ একাগ্ৰ সাধনা আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ প্রয়োজন। নিষ্ঠা আৰু অধ্যৱসায় থাকিলে মানুহে নিজৰ লক্ষ্য পূৰণ কৰিব পাৰে। জীৱনত অহা নানা বাধা আৰু অসুবিধাবোৰো ধৈৰ্য আৰু সাধনাৰ জৰিয়তে অতিক্ৰম কৰা সম্ভৱ। সাধনা অবিহনে জীৱনত সঠিক সফলতা অর্জন কৰা কঠিন।


(গ) গৰাকী সফল কণ্ঠশিল্পী হ'বলৈ কেনেদৰে সাধনা কৰিব লাগে?

উত্তৰঃ এগৰাকী সফল কণ্ঠশিল্পী হ'বলৈ নিয়মিত পরিশ্রম, ধৈর্য, একাগ্ৰতা আৰু সাধনাৰ প্রয়োজন হয়। নিজৰ কামত একাগ্ৰতা আৰু মনোযোগ থাকিলে এদিন সফলতা পাবই।


(ঘ) তোমাৰ লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ তুমি কেনেদৰে সাধনা কৰিবা?

উত্তৰঃ মোৰ লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ মই কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিম। মা-দেউতা আৰু শিক্ষকসকলৰ উপদেশ মানি চলিম।


(ঙ) 'অধ্যবসায়' শব্দটোৰ অৰ্থহ'ল নেৰা-নেপেৰা চেষ্টা। ছাত্ৰ জীৱনত অধ্যবসায়ৰ প্রয়োজনীয়তা আছেনে?

উত্তৰ: আছে। কাৰণ 'অধ্যবসায়ে' ছাত্র জীবনত এজন ছাত্রক নিয়মিত অধ্যয়ন কৰিবলৈ উৎসাহ দিয়ে। অধ্যবসায় থাকিলে ছাত্র জীৱনত সফলতা লাভ কৰিব পাৰি।


প্রশ্ন ১৪। প্রবচনফাঁকিৰ ভাব বহলাই লিখা।


'অভ্যাসৰ নৰ, কৰ্ণপথে কৰে শৰ।'


উত্তৰঃ ‘অভ্যাসৰ নৰ, কৰ্ণপথে কৰে শৰ’ — এই প্রবচনফাঁকিৰ অর্থ হ’ল নিয়মিত অভ্যাস আৰু অধ্যৱসায় থাকিলে মানুহে কঠিন কামো সহজে সম্পন্ন কৰিব পাৰে।

    মানুহৰ কাণৰ ফুটা অতি সৰু আৰু বেঁকা হোৱা সত্ত্বেও দক্ষ ধনুৰ্ধৰে অনবৰতে অভ্যাস কৰাৰ ফলত সেই সৰু পথেৰেও শৰ নিক্ষেপ কৰিব পাৰে। অর্থাৎ, অবিৰাম চর্চা আৰু অভ্যাসে মানুহক নিপুণ কৰি তোলে। এই প্রবচনটোৰ মাধ্যমে বুজোৱা হৈছে যে ধৈৰ্য, চেষ্টা আৰু নিয়মিত অভ্যাস থাকিলে মানুহে অসম্ভৱ যেন লগা কামো সফলতাৰে সম্পন্ন কৰিব পাৰে।

প্রশ্ন ১৫। সংগীতৰ লগত জড়িত বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰৰ নাম লিখা আৰু তাৰে দুবিধ বাদ্যযন্ত্ৰৰ বিষয়ে একোটাকৈ টোকা লিখা।

উত্তৰঃ সংগীতৰ লগত জড়িত বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ হ’ল— ঢোল, তবলা, খোল, বাঁহী, পেঁপা, গগনা, নাগাৰা, মৃদংগ, ঢোলক, টোকাৰী আদি। এই বাদ্যযন্ত্ৰসমূহে সংগীতক অধিক মধুৰ আৰু মনোমোহা কৰি তোলে। বিভিন্ন উৎসৱ, অনুষ্ঠান আৰু সাংস্কৃতিক পৰিৱেশনত এইবোৰৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়।

ঢোলঃ ঢোল অসমৰ এক অতি জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰাচীন লোকবাদ্য। বিশেষকৈ ৰঙালী বিহুত ঢোলৰ ব্যৱহাৰ অধিক হয়। ঢোল সাধাৰণতে কাঠ আৰু জন্তুৰ চামৰাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াক দুয়োফালৰ পৰা বজোৱা হয়। ঢোলৰ মাতে মানুহৰ মনত উৎসাহ, আনন্দ আৰু উদ্দীপনা জগাই তোলে।

    অসমীয়া সংস্কৃতিৰ সৈতে ঢোল গভীৰভাৱে জড়িত। বিহুৰ উপৰিও বিবাহ অনুষ্ঠান, পূজা-পাৰ্বণ আৰু বিভিন্ন সামাজিক উৎসৱত ঢোল বজোৱা হয়। অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত পাতি ঢোল, জয়ঢোল, বৰঢোল আদি বিভিন্ন ধৰণৰ ঢোল দেখা যায়। অতীজৰে পৰা অসমৰ লোকসকলে ঢোলক সংস্কৃতিৰ এক গুৰুত্বপূর্ণ অংশ হিচাপে গণ্য কৰি আহিছে।

তবলাঃ তবলা ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এক অতি গুরুত্বপূর্ণ বাদ্যযন্ত্ৰ। ই সাধাৰণতে দুটা ভাগেৰে গঠিত— এটা সৰু অংশ আৰু এটা ডাঙৰ অংশ। তবলা হাতেৰে বজোৱা হয় আৰু ইয়াৰ সুৰ অতি মিঠা আৰু মধুৰ।

    শাস্ত্ৰীয় সংগীত, ভজন, গজল, লোকগীত আদি বিভিন্ন সংগীতত তবলাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সংগীতৰ তাল আৰু লয় বজাই ৰখাত তবলাৰ বিশেষ ভূমিকা আছে। বহু বিখ্যাত শিল্পীয়ে তবলা বজাই ভাৰতীয় সংগীতক সমৃদ্ধ কৰিছে। তবলা কেৱল ভাৰততেই নহয়, পৃথিৱীৰ বহু দেশত জনপ্রিয়তা লাভ কৰিছে।

প্রশ্ন ১৭। তলত দিয়া প্রতিটো অংশৰ পৰা এগৰাকীকৈ মুঠতে তিনিগৰাকী শিল্পীৰ চমু জীবনী আৰু সংগীতৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখি শ্রেণীত পঢ়ি শুনোবা।


'ক' অংশ

প্রতিমা বৰুৱা পাণ্ডে, পাৰবীন চুলতানা


'খ' অংশ

ড° ভূপেন হাজৰিকা, লতা মঙ্গেশকাৰ


'গ' অংশ

পণ্ডিত ভীমসেন যোশী, ওস্তাদ বিছমিল্লাহ খান 


উত্তৰঃ

প্রতিমা বৰুৱা পাণ্ডেঃ প্রতিমা বৰুৱা পাণ্ডে অসমৰ লোকসংগীত জগতৰ এগৰাকী বিশিষ্ট শিল্পী আছিল। ১৯৩৪ চনৰ ৩ অক্টোবৰত কলকাতাত তেখেতৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল প্রকৃতিশ বৰুৱা। বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব প্রথমেশ চন্দ্ৰ বৰুৱা আছিল তেখেতৰ খুৰাক।

    প্রতিমা বৰুৱা পাণ্ডে বিশেষকৈ গোৱালপৰীয়া লোকগীত গাই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। তেখেতৰ কণ্ঠত লোকগীতৰ সৰলতা, মাধুৰ্য আৰু গাঁৱৰ জীৱনৰ অনুভৱ সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল। সংগীতৰ কোনো বিশেষ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাথাকিলেও সৰুৰে পৰা সংগীতৰ প্রতি গভীৰ আগ্ৰহ আছিল। বিদ্যালয়ত তেখেতে ৰবীন্দ্র সংগীত শিকিছিল।

    ১৯৫৬ চনত ড° ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত ‘এৰা বাটৰ সুৰ’ চলচ্চিত্ৰত গীত গাই তেখেতে সংগীত জগতত প্ৰৱেশ কৰে। পিছলৈ আকাশবাণী আৰু বিভিন্ন মঞ্চত গীত পৰিৱেশন কৰি শ্ৰোতাসকলৰ হৃদয় জয় কৰে। গোৱালপৰীয়া লোকসংগীতক জাতীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়লৈ নিয়াত তেখেতৰ বিশেষ অৱদান আছে।

    সংগীত ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা বিশেষ অৱদানৰ বাবে তেখেতে পদ্মশ্ৰী বঁটা আৰু সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। অসমীয়া লোকসংগীতক সমৃদ্ধ কৰাত তেখেতৰ অৱদান চিৰস্মৰণীয়।

ড° ভূপেন হাজৰিকাঃ ড° ভূপেন হাজৰিকা অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী বিশ্ববিখ্যাত গায়ক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, সাহিত্যিক আৰু চলচ্চিত্ৰ নির্মাতা আছিল। ‘সুধাকণ্ঠ’ নামেৰে পৰিচিত এই মহান শিল্পীগৰাকীৰ জন্ম ১৯২৬ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত শদিয়াত হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃ নীলকান্ত হাজৰিকা আৰু মাতৃ শান্তিপ্রিয়া হাজৰিকা।

    সৰু বয়সৰ পৰাই তেখেতে সংগীতৰ প্রতি আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল। মাত্র কণমানি বয়সতেই তেখেতে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা আৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি সংগীত আৰু সংস্কৃতিৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। তেখেতে অসমীয়া, বাংলা আৰু হিন্দী ভাষাত অসংখ্য জনপ্রিয় গীত ৰচনা আৰু গাইছিল।

    ভূপেন হাজৰিকাৰ গীতসমূহত সমাজ, মানবতা, প্রেম, দুখ-কষ্ট আৰু জনজীৱনৰ কথা গভীৰভাৱে ফুটাই তোলা হৈছে। তেখেতৰ গীতসমূহক ‘ভূপেন্দ্র সংগীত’ বুলি কোৱা হয়। তেখেতৰ কিছুমান বিখ্যাত গীত হ’ল—

● সাগৰ সংগমত

● জিলিকাব লুইতৰ পাৰ

● অ’ বিদেশী বন্ধু

● মানুহে মানুহৰ বাবে

● বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে আদি।

সংগীতৰ উপৰিও তেখেতে চলচ্চিত্ৰ আৰু সাহিত্য ক্ষেত্ৰতো উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছিল। অসমীয়া সংস্কৃতিক বিশ্বদৰবাৰত পৰিচিত কৰোৱাত তেখেতৰ ভূমিকা অসামান্য। তেখেতে পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ, পদ্মবিভূষণ আৰু ভাৰত ৰত্নৰ দৰে বহু সন্মান লাভ কৰিছিল।

পণ্ডিত ভীমসেন যোশীঃ পণ্ডিত ভীমসেন যোশী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এগৰাকী কিংবদন্তি কণ্ঠশিল্পী আছিল। ১৯২২ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত কৰ্ণাটকৰ গাদাগ নামৰ ঠাইত তেখেতৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল গুৰুৰাজ যোশী।

সৰু বয়সৰ পৰাই সংগীতৰ প্রতি গভীৰ অনুৰাগ থকা বাবে তেখেতে অতি কম বয়সতেই সংগীত শিক্ষা লাভৰ উদ্দেশ্যে ঘৰ এৰি ওলাইছিল। পিছলৈ তেখেতে কিৰানা ঘৰানাৰ অধীনত সংগীত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ কণ্ঠ শক্তিশালী, আবেগপূর্ণ আৰু অতি মধুৰ আছিল।

    পণ্ডিত ভীমসেন যোশী মূলত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ খেয়াল গায়ক হিচাপে বিশ্ববিখ্যাত হৈছিল। শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ উপৰিও তেখেতে বহু ভজন আৰু অভংগ গাই জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। তেখেতৰ গায়কীত গভীৰ ভক্তি আৰু সুৰৰ অপূৰ্ব মাধুৰ্য দেখা যায়।

    সংগীত জগতলৈ বিশেষ অৱদানৰ বাবে তেখেতে পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ, পদ্মবিভূষণ আৰু ভাৰত ৰত্নৰ দৰে সৰ্বোচ্চ সন্মান লাভ কৰে। ২০১১ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীত এই মহান শিল্পীগৰাকীৰ মৃত্যু হয়। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ জগতত তেখেতৰ অৱদান সদায় স্মৰণীয় হৈ থাকিব।


Type BY: Bikash Bora