MSBSHSE Class 8 Marathi Chapter 13 Answer | Maharashtra MSBSHSE Class 8 Marathi Lesson 13 Answer 2025-2026 |

 Chapter- 13                       पाड्यावरचा चहा

1. वारल्यांनी आम्हांला का उठवले?

उ. वारल्यांनी चहा करण्याची तयारी पूर्ण केली होती व पाहुण्यांनी उठून चहा घ्यावा अशी त्यांची इच्छा होती. म्हणून अतिथी सत्काराच्या मनापासून भावनेने त्यांनी आम्हांला उठवले.

2. चहा करण्यासाठी कोणती तयारी करण्यात आली होती?

उ. चहा करण्यापूर्वी स्वच्छ घासलेला टोप ठेवला होता. तीन दगडांचा आधार घेऊन चूल पेटवण्यात आली होती. अशा सगळ्या तयारीतून त्यांच्या मनात पाहुण्यांना उत्तम चहा द्यावा अशी भावना दिसते.

 3. वारल्यांना काय वाटत होते?

उ. वारल्यांना असे वाटत होते की त्यांनी बनवलेला चहा पाहुण्यांना आवडणार नाही किंवा चालणार नाही. त्यामुळे ते मनात थोडे संकोचलेले व चिंताग्रस्त दिसत होते.

4. पाहुण्यांनी कोणती गोष्ट सांगितल्यावर वारल्यांना बरे वाटले?

उ. पाहुण्यांनी, ‘तुम्ही केलेलाच चहा आम्ही घेऊ,’ असे सांगितले. हे ऐकल्यावर वारल्यांना समाधान आणि आनंद वाटला कारण पाहुणे त्यांच्या भावना आणि श्रमांचा सन्मान करीत होते.

5. चहा बनवण्यासाठी सर्वप्रथम पातेल्यात काय टाकले?

उ. चहा करण्याची प्रक्रिया सुरू करताना पातेल्यात सर्वप्रथम पाणी टाकले. त्यानंतर बाकीचे पदार्थ टाकून चहा बनवण्यास सुरुवात केली.

6. चहाला गोडवा आणण्यासाठी काय टाकले?

उ. चहाला गोडवा आणण्यासाठी त्यात योग्य प्रमाणात गूळ टाकला. ग्रामीण भागातील पारंपरिक चवीचा गोडवा म्हणून गुळाचा वापर विशेष आहे.

7. चहाचा रंग येईपर्यंत काय केले?

उ. चहा पाण्यात उकळत ठेवण्यात आला आणि तो चहाचा खळखळ आवाज करत रंग बदलत गेला. रंग येईपर्यंत चहा सतत उकळू दिला, ज्यातून केलेले श्रम दिसून येतात.

8. बकरीचे दूध कोण घेऊन आले?

उ. बकरीचे दूध एक पोर (लहान मुलगा) घेऊन आला. चहा बनवण्यासाठी सर्वांनी प्रयत्न करून सहकार्य केल्याचे त्यातून दिसते.

9. दूध कशात आणले होते?

उ. दूध पळसाच्या पानाच्या द्रोणात आणले होते. पानांना वाकवून द्रोण तयार करणे हे ग्रामीण जीवनातील कल्पकतेचे सुंदर उदाहरण आहे.

10. पाहुण्यांसाठी प्रथम चहा कोणत्या भांड्यात ओतला?

उ. पाहुण्यांसाठी सर्वप्रथम दोन लहान पितळ्यांत चहा ओतला. यामध्ये पाहुण्यांविषयीचा आदर आणि आत्मीयता दिसून येते.

11. पाहुण्यांनी वारल्यांना काय विनंती केली?

उ. पाहुण्यांनी वारल्यांनाही आमच्यासोबतच चहा घ्यावा असे नम्रपणे सांगितले. यामध्ये समानता, आपुलकी व सहभोजनाची भावना आहे.

 

12. वारल्यांनी चहासाठी काय हातात घेतले?

उ. वारल्यांनी पळसाची पाने हातात घेतली व ती द्रोणासारखी वळवून त्यात चहा धरला. यामध्ये नैसर्गिक साधनांचा उपयोग व तात्पर्याने केलेली कृती दिसते.

13. प्रत्येकाच्या द्रोणात चहा कोणी ओतला?

उ. चहा बनवणाऱ्या वारल्याने स्वतः सर्वांच्या द्रोणात चहा ओतला. त्यातून अतिथींच्या सेवाभावाची खोल भावना व्यक्त होते.

14. या उताऱ्यातील चहापार्टीत किती माणसे होती?

उ. या चहापार्टीत एकूण दहा ते पंधरा माणसे होती. सर्वांनी मिळून चहा पिणे हा प्रसंग अतिशय मनमोहक बनला.

 15. चहापार्टी कशी पार पडली?

उ. वारल्यांच्या मनमोकळेपणा, पाहुण्यांच्या सामील होण्यामुळे आणि सर्वांच्या सहवासामुळे चहापार्टी मोठ्या आनंदात, हशा-मजेत आणि ऊबदार वातावरणात पार पडली.

16. वारल्यांनी चहा करण्यासाठी दाखवलेली मेहनत कशी होती?

उ. वारल्यांनी स्वच्छ टोप, पाण्याचे भांडे, चूल, पातेले तयार केले. गूळ, चहा, दूध मिळवण्यासाठी ते परिश्रमपूर्वक पळापळ करीत होते. दुधासाठी अर्धा तास संयमाने थांबले. त्यांच्या प्रत्येक कृतीत पाहुण्याविषयी आदर, प्रेम आणि मनापासून केलेला प्रयत्न दिसतो.

17. पळसाच्या पानाचा उपयोग चहासाठी कसा करण्यात आला?

उ. पळसाची पाने घेऊन ती वाकवून द्रोणासारखी तयार केली गेली. मग त्यात चहा ओतला गेला. भांडी कमी असूनही नैसर्गिक वस्तूंचा उपयोग करण्याची कल्पकता दिसते.

18. पाहुण्यांबद्दल वारल्यांची भावना कशी होती?

उ. वारल्यांची भावना अत्यंत प्रेमळ, आदरणीय व आत्मीय होती. त्यांनी पाहुण्यांना प्रथम चहा दिला, स्वतः नंतर घेतला — यामुळे अतिथीस देव मानण्याची त्यांची संस्कृती दिसते.

19. चहा तयार करताना सर्व माणसे एकत्र बसण्याचे महत्त्व काय?

उ. चहा करण्याच्या प्रक्रियेत सर्वांची सहभागिता, एकत्र बसणे, बोलणे यामुळे एकात्मता, एकोप्याची भावना व प्रेम वाढते.

20. या उताऱ्यातून वारल्यांच्या संस्कृतीबद्दल काय समजते?

उ. साधेपणा, निसर्गाशी जवळीक, प्रेमाचा पाहुणचार, एकत्र येऊन खाण्यापिण्याची परंपरा, इतरांबद्दल आदर — हे मूळ मूल्य वारल्यांच्या संस्कृतीत आहेत.

21. तीन दगड ठेवून चूल पेटवणे यामुळे ग्रामीण कुटुंबात मिळून चहा करण्याची पद्धत आणि एकोप्याचा भाव व्यक्त होतो.

उ.  बकरीचे दूध अर्ध्या तासाने आल्याने चहासाठी केलेला संयम व समर्पण दिसते.

दोन लहान पितळ्यांत चहा ओतून पाहुण्यांना प्रथम देणे म्हणजे आदर व्यक्त करणे.

 22. पळसाच्या पानात चहा घेणे म्हणजे नैसर्गिक साधनांचा उपयोग व ग्रामीण जीवनातील कल्पकता.

गूळ व चहाची भुक्की टाकणे म्हणजे पारंपरिक चवीबद्दलची जपणूक.

 उ. हो — वारल्यांची पद्धत सुंदर आहे. कारण भव्य वस्तूंपेक्षा मनाची श्रीमंती महत्त्वाची आहे. साधेपणात प्रेम, आपुलकी व सन्मान यांचा खरा गोडवा असतो.

23. हो — पाहुण्यांनी वारल्यांसोबत चहा घेणे योग्य होते. कारण त्यामुळे सामाजिक समानता, मैत्री व एकोप्याचा सेतू मजबूत होतो.

उ.  पोटात बसून चहा घेणे म्हणजे माणसांमधील अंतर मिटणे. औपचारिकपणापेक्षा मनमोकळं वातावरण तयार होतं.

24. पानात चहा ओतला कारण भांडी कमी होती. पण या साधेपणात नैसर्गिकता, सर्जनशीलता आणि लोकजीवनाची सुंदरता आहे.

 उ. या उताऱ्यातून आपण शिकतो की साधी वस्तूही मोठी असते — जर त्यात प्रेम, आपुलकी, आपलेपण व एकोप्याची ऊब असेल तर.