গীত আৰু ছবি
‘ক’ — ভাব বিষয়ক
১। চমু উত্তৰ দিয়া
(ক) কেনে গীত আৰু কেনে ছবিক কোনেও ভাল নোবোলে?
উত্তৰঃ যি গীত আৰু ছবিৰ অৰ্থ সৰ্বসাধাৰণে সহজে বুজি নাপায় আৰু যিবোৰে মানুহৰ মন আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে, তেনে গীত আৰু ছবিক সাধাৰণতে কোনেও ভাল নোবোলে।
(খ) সদায় কাণেৰে শুনা সৰু কথাটিয়ে কেনেকৈ আমাৰ প্ৰাণ টানি ধৰে?
উত্তৰঃ সদায় কাণেৰে শুনা সাধাৰণ কথাও যেতিয়া সুৰ, লয় আৰু মাধুৰ্যৰ সংযোগত গীতৰ ৰূপ লয়, তেতিয়া সেয়া হৃদয়স্পৰ্শী হৈ আমাৰ মন-প্ৰাণ আকৰ্ষণ কৰে।
(গ) কবিৰ মতে কোনবোৰ বস্তু অজৰ-অমৰ?
উত্তৰঃ কবিৰ মতে মিহি ভাব, মিহি গতি আৰু কৌশলী বিদ্যা অজৰ-অমৰ। সৎ আৰু কৌশলী শিল্পসৃষ্টিৰ কেতিয়াও প্ৰকৃত মৃত্যু নহয়।
(ঘ) কেনেকুৱা গীত আৰু ছবিক সকলোৱে ভাল বুলি কয়?
উত্তৰঃ যি গীত আৰু ছবি সহজবোধ্য, মনোগ্ৰাহী আৰু মানুহৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰিব পাৰে, তেনে গীত আৰু ছবিক সকলোৱে ভাল বুলি আদৰি লয়।
(ঙ) ‘সিহে পায় নিজে নিজে আলাসত ঠাই’ — ইয়াত ‘আলাস’ শব্দটোৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰঃ ইয়াত ‘আলাস’ শব্দৰ অৰ্থ আকাশ। কবিয়ে ৰূপক অৰ্থত বুজাইছে যে উৎকৃষ্ট গীত আৰু ছবিয়ে নিজ গুণৰ বলত উচ্চ স্থান আৰু সন্মান লাভ কৰে।
২। ভাল গীত আৰু ছবিৰ মহত্ত্ব কেনেকুৱা— কবিতাটোৰ সহায়ত বুজাই লিখা।
উত্তৰঃ গীত আৰু ছবি দুয়োটাই সুকুমাৰ কলাৰ অন্তৰ্গত। এই দুয়োবিধ শিল্পই মানুহৰ অনুভূতি, সুখ-দুখ, আশা-আকাংক্ষা আৰু জীৱনৰ সৌন্দৰ্য প্ৰকাশ কৰিব পাৰে।
ভাল গীতৰ মূল শক্তি হৈছে তাৰ সহজবোধ্য ভাব, সুৰৰ মাধুৰ্য আৰু হৃদয়স্পৰ্শী প্ৰকাশ। এটা সাধাৰণ কথাও যেতিয়া সুৰৰ লগত মিলি গীত হয়, তেতিয়া সেই কথাই মানুহৰ মন গভীৰভাৱে স্পৰ্শ কৰিব পাৰে।
তেনেদৰে, সদায় দেখি থকা গছ-পাত বা সাধাৰণ কোনো দৃশ্যও চিত্ৰকৰৰ কল্পনা, ৰং আৰু কৌশলৰ জৰিয়তে ছবিত নতুন সৌন্দৰ্য লাভ কৰে।
কবিৰ মতে ভাল গীত আৰু ছবি—
- সহজে বুজিব পৰা,
- মানুহৰ অনুভূতি স্পৰ্শ কৰা,
- মনত আনন্দ জগোৱা,
- শিল্পীৰ কৌশল প্ৰকাশ কৰা
- আৰু যুগ যুগ ধৰি মানুহৰ মনত সাঁচ বহুৱাব পৰা হ’ব লাগে।
সেয়ে ভাল গীত আৰু ছবি কেৱল বিনোদনৰ বস্তু নহয়; এইবোৰ মানুহৰ মানসিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱন সমৃদ্ধ কৰা এক শক্তিশালী মাধ্যম।
৩। সদায় চকুৰে দেখা গছ-পাতটিও ছবিত কিয় ভাল হৈ পৰে বুলি তুমি ভাবা? নিজৰ মতামত আগবঢ়োৱা।
উত্তৰঃ আমি দৈনন্দিন জীৱনত গছ-পাত, ফুল, নদী, আকাশ আদি বহু বস্তু সদায় দেখি থাকোঁ। অধিক পৰিচিত হোৱাৰ বাবে এইবোৰৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতি আমি বহু সময়ত বিশেষ মনোযোগ নিদিওঁ।
কিন্তু এজন চিত্ৰকৰে নিজৰ কল্পনা, ৰং, বিন্যাস আৰু অংকন-কৌশলৰ জৰিয়তে সেই একেটা সাধাৰণ বস্তু নতুন ৰূপত উপস্থাপন কৰে। ফলত আগতে সাধাৰণ যেন লগা গছ-পাত এটাও ছবিত মনোমোহা আৰু আকৰ্ষণীয় হৈ উঠে।
অৰ্থাৎ শিল্পীৰ কৌশলে সাধাৰণ বস্তুৰ মাজত লুকাই থকা সৌন্দৰ্য মানুহৰ চকুৰ আগত নতুনকৈ প্ৰকাশ কৰে। সেইবাবেই সদায় দেখি থকা গছ-পাতটিও ছবিত অধিক ভাল লাগে।
৪। কেনেকুৱা গীত আৰু ছবিক কোনেও ভাল নোবোলে আৰু কোনবোৰ গীত আৰু ছবিক সকলোৱে ভাল বুলি আদৰি লৈ আলাসত ঠাই দিয়ে?
উত্তৰঃ যি গীতৰ কথা অত্যন্ত জটিল আৰু যাৰ ভাব মানুহে সহজে উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে, তেনে গীত সৰ্বসাধাৰণৰ মনত সহজে ঠাই লাভ নকৰে। তেনেদৰে যি ছবিৰ মূল ভাব বা অৰ্থ একেবাৰে বুজিব নোৱাৰি আৰু যিয়ে মানুহৰ মনত কোনো অনুভূতি জগাব নোৱাৰে, তেনে ছবিও সহজে জনপ্ৰিয় নহয়।
আনহাতে, যি গীত সহজবোধ্য, সুৰীয়া আৰু হৃদয়স্পৰ্শী, সেই গীত সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহে ভাল পায়। যি ছবিয়ে শিল্পীৰ কৌশলৰ জৰিয়তে সহজে কোনো ভাব বা সৌন্দৰ্য প্ৰকাশ কৰিব পাৰে, সেই ছবিকো মানুহে আদৰি লয়।
কেতিয়াবা গীতৰ ভাষা সম্পূৰ্ণ বুজি নাপালেও সুৰৰ মাধুৰ্যই মানুহৰ মন আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে। তেনেদৰে ছবিৰ সকলো অৰ্থ স্পষ্ট নোহোৱাকৈও ৰং, আকৃতি আৰু শিল্পকৌশলে দৰ্শকৰ মন জয় কৰিব পাৰে।
এইদৰে শিল্পীৰ সৃষ্টিশীল কৌশলৰ বলত যিবোৰ গীত আৰু ছবি সৰ্বজনীন আবেদন লাভ কৰে, সেইবোৰে নিজ গুণে উচ্চ স্থান বা ‘আলাসত ঠাই’ লাভ কৰে।
৫। ‘গীত আৰু ছবি’ কবিতাটোৰ সাৰাংশ লিখা।
উত্তৰঃ ‘গীত আৰু ছবি’ কবিতাটিত কবিয়ে গীত আৰু চিত্ৰকলাৰ সৌন্দৰ্য, সাৰ্বজনীনতা আৰু চিৰন্তন মূল্যৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে।
কবিৰ মতে গীত আৰু ছবি মানুহৰ মনৰ ভাব প্ৰকাশৰ শক্তিশালী মাধ্যম। কিন্তু গীত বা ছবি মানুহৰ মনত স্থায়ী স্থান পাবলৈ হ’লে সেইবোৰৰ মাজত সহজতা, সৌন্দৰ্য আৰু শিল্পকৌশল থাকিব লাগিব।
মানুহে সদায় দেখি থকা গছ-পাতো চিত্ৰকৰৰ হাতত ছবিৰ ৰূপ ল’লে নতুন আৰু মনোমোহা হৈ উঠে। তেনেদৰে সদায় শুনি থকা সাধাৰণ কথাও সুৰ আৰু লয়ৰ সংযোগত গীত হ’লে হৃদয়স্পৰ্শী হয়।
কবিয়ে কৌশলী বিদ্যাৰ চিৰস্থায়ী শক্তিৰ কথাও কৈছে। সত্যিকাৰ শিল্পৰ কোনো মৃত্যু নাই। দেশ, কাল আৰু পৰিৱেশ অনুসৰি ইয়াৰ ৰূপ সলনি হ’ব পাৰে, কিন্তু তাৰ অন্তৰ্নিহিত সৌন্দৰ্য আৰু আবেদন যুগ যুগ ধৰি জীয়াই থাকে।
সেয়ে কবিতাটোৰ মূল বক্তব্য হ’ল—সৰল ভাব, মাধুৰ্য আৰু কৌশলৰ সমন্বয়ে সৃষ্টি হোৱা উৎকৃষ্ট শিল্পই মানুহৰ হৃদয় জয় কৰি অজৰ-অমৰ হৈ থাকে।
৬। ব্যাখ্যা কৰা
(ক) ‘সদায় চকুৰে দেখা গছ-পাতটিও
ছবিটিত ভাল হৈ পৰে,
সদায় কাণেৰে শুনা সৰু কথাটিও
গীত হ’লে প্ৰাণ টানি ধৰে।’
উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাৰ ‘গীত আৰু ছবি’ কবিতাৰ পৰা লোৱা হৈছে।
ইয়াত কবিয়ে শিল্পৰ সৃষ্টিশীল শক্তিৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে।
দৈনন্দিন জীৱনত আমি গছ-পাত আদি বহু বস্তু সদায় দেখি থাকোঁ। সেইবোৰ আমাৰ বাবে ইমান পৰিচিত যে আমি সাধাৰণতে সেইবোৰৰ সৌন্দৰ্য লক্ষ্য নকৰোঁ। কিন্তু চিত্ৰকৰে নিজৰ কল্পনা, ৰং আৰু অংকন-কৌশলৰ জৰিয়তে সেই একেটা গছ-পাত ছবিত উপস্থাপন কৰিলে সেয়া নতুন আৰু মনোমোহা হৈ উঠে।
একেদৰে, আমি প্ৰতিদিনে বহু সাধাৰণ কথা শুনোঁ। কিন্তু সেই কথাই যেতিয়া সুৰ, লয় আৰু মধুৰ কণ্ঠৰ সংযোগত গীতৰ ৰূপ পায়, তেতিয়া সেয়া মানুহৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰে।
সেয়ে কবিতাফাঁকিটোৰ মূল তাৎপৰ্য হৈছে—শিল্পীৰ কৌশলে সাধাৰণ বস্তু বা কথাকো অসাধাৰণ, সুন্দৰ আৰু হৃদয়স্পৰ্শী কৰি তুলিব পাৰে।
(খ) ‘মিহি ভাব মিহি গতি কৌশলী বিদ্যাৰ
নাই মৃত্যু অজৰ-অমৰ,
য’তে পৰে ত’তে গজে, বিভিন্ন আকাৰ—
ঠাই বুজি দীঘল-ডাঙৰ।’
উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাৰ ‘গীত আৰু ছবি’ কবিতাৰ পৰা লোৱা হৈছে।
ইয়াত কবিয়ে উৎকৃষ্ট শিল্প আৰু কৌশলী বিদ্যাৰ চিৰস্থায়ী স্বৰূপৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে।
গায়ক বা চিত্ৰকৰৰ সৃষ্টিৰ মাজত যদি সূক্ষ্ম ভাব, সুন্দৰ গতি আৰু দক্ষ কৌশল থাকে, তেন্তে সেই সৃষ্টি সময়ৰ লগে লগে নষ্ট হৈ নাযায়। বৰং সেয়া বিভিন্ন দেশ, কাল আৰু পৰিৱেশত নতুন নতুন ৰূপ লৈ বিকশিত হয়।
এটা ভাল গীত বা ছবিৰ মূল ভাব সাৰ্বজনীন হ’লে ভাষা বা অঞ্চলৰ সীমাও অতিক্ৰম কৰিব পাৰে। শিল্পৰ ৰূপ সময়ৰ সৈতে সলনি হ’ব পাৰে, কিন্তু উৎকৃষ্ট শিল্পৰ প্ৰভাৱ মানুহৰ মনত জীয়াই থাকে।
সেই কাৰণেই কবিয়ে কৌশলী বিদ্যাক অজৰ-অমৰ বুলি অভিহিত কৰিছে।
‘খ’ — ভাষা বিষয়ক
৭। সমাৰ্থক শব্দ লিখা।
জগত
উত্তৰঃ বিশ্ব, সংসাৰ।
উলাহ
উত্তৰঃ আনন্দ, হৰ্ষ।
চকু
উত্তৰঃ নেত্ৰ, নয়ন।
সৰু
উত্তৰঃ ক্ষুদ্ৰ, সৰু।
ভাল
উত্তৰঃ উত্তম, উৎকৃষ্ট।
কাণ
উত্তৰঃ কৰ্ণ, শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয়।
৮। বাক্য ৰচনা কৰা।
কৌশলী বিদ্যা
উত্তৰঃ শিল্পীৰ কৌশলী বিদ্যাই সাধাৰণ দৃশ্যকো মনোমোহা কৰি তুলিব পাৰে।
অজৰ-অমৰ
উত্তৰঃ মহান শিল্পকৰ্ম যুগ যুগ ধৰি অজৰ-অমৰ হৈ থাকে।
আলাসত ঠাই
উত্তৰঃ উৎকৃষ্ট সৃষ্টিয়ে নিজ গুণে মানুহৰ হৃদয়ত আৰু আলাসত ঠাই লাভ কৰে।
ডাঙৰ-দীঘল
উত্তৰঃ পিতৃ-মাতৃয়ে বহু যত্নেৰে সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰে।
৯। বিপৰীত শব্দ লিখা।
মিহি
উত্তৰঃ খহটা।
প্ৰাণ
উত্তৰঃ নিষ্প্ৰাণ।
মৃত্যু
উত্তৰঃ জন্ম।
মূল
উত্তৰঃ গৌণ।
ক্ষুদ্ৰ
উত্তৰঃ বৃহৎ / ডাঙৰ।
Teacher Generate Question Answer
👉MCQ Online Exam
👉MCQ Answer
👉Short Question and Answer
👉Question Paper
১) চমু উত্তৰ দিয়া:-
ক) কেনে গীত আৰু কেনে ছবিক কোনেও ভাল নোবোলে?
উত্তৰঃ যিবোৰ গীত সকলোৱে বুজি নাপায় আৰু যিবোৰ ছবিৰ মূল সকলোৱে ধৰিব নোৱাৰে, তেনেবোৰ গীত আৰু ছবিক কোনেও ভাল নোবোলে।
বা
যিটো গীত বুজাইহে বুজে, যিটো ছবিৰ মূল আটায়ে নুবুজে তেনে গীত আৰু ছবিক কোনেও ভাল নোবোলে।
খ) সদায় কাণেৰে শুনা সৰু কথাটিয়ে কেনেকৈ আমাৰ প্ৰাণ টানি ধৰে?
উত্তৰঃ সদায় কাণেৰে শুনা সৰু কথাটিয়ে গীতৰ ৰূপ লৈ আমাৰ প্ৰাণ টানি ধৰে।
বা
গীত হলে আমাৰ প্ৰাণ টানি ধৰে।
গ) কবিৰ মতে কোনবোৰ বস্তু অজৰ-অমৰ?
উত্তৰঃ নিমজ ভাব গতিৰ সকলোবোৰ কৌশলী বিদ্যাকে কবিয়ে অজৰ-অমৰ বুলি কৈছে।
বা
মিহি ভাব, মিহি গতি, কৌশলী বিদ্যা অজৰ-অমৰ।
ঘ) কেনেকুৱা গীত আৰু ছবিক সকলোৱে ভাল বুলি কয়?
উত্তৰঃ যিবোৰ গীত আৰু ছবি সকলোৱে বুজি পায় আৰু যিবোৰ গীত আৰু ছবিয়ে প্ৰত্যেকৰে মনত আনন্দৰ নাহৰ তোলে, তেনেবোৰ গীত আৰু ছবিক সকলোৱে ভাল বুলি কয়।
বা
যিটো গীত শুনি আৰু যিটো ছবি দেখি সকলোৱে একে ৰং পায়, জগতৰো উলাহ বঢ়ায়-সেই গীত আৰু ছবিকে সকলোৱে ভাল বুলি কয়।
ঙ) `সিহে পায় নিজে নিজে আলাসত ঠাই' - ইয়াত `আলাস' শব্দটোৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰঃ`সিহে পায় নিজে নিজে আলাসত ঠাই'-ইয়াত `আলাস' শব্দটোৰ অৰ্থ হ'লঃ আকাশ, শূন্য কিন্তু কবিতাটিত `আলাস' শব্দটোৱে হৃদয়ত বুজাইছে।
বা
আকাশ, শূন্য।
প্ৰশ্ন নং
২ | ভাল গীত আৰু ছবিৰ মহত্ত্ব কেনেকুৱা - কবিতাটোৰ সহায়ত বুজাই লিখা।
উত্তৰঃ গীত বা সংগীত আৰু ছবি বা চিত্ৰ - এই দুয়োবিধেই চৌষষ্ঠীকলাৰ অন্তৰ্গত। এই কলাৰ জৰিয়তে মানৱ মনে আনন্দ লাভ কৰে। এই কলাৰ গৰাকী হ'বলৈ মানুহক একান্তই সাধনাৰ প্ৰয়োজন। কেৱল শব্দৰ বিন্যাসেই গীত হব নোৱাৰে বা কেৱল ৰঙৰ সমাহাৰ হলেই তাক উৎকৃষ্ট ছবিৰ মৰ্যদা দিব নোৱাৰি। যিবোৰ সুৰীয়া শব্দই সৰ্বসাধাৰণ হৃদয়ত আনন্দৰ জোৱাৰ তুলিবলৈ সক্ষম হয় তাকেই গীত বুলি কোৱা হয়। আনহাতে, যিবোৰ চিত্ৰই মানুহৰ মনত প্ৰশান্তিৰ ভাৱ জগায়, যিবোৰ চিত্ৰ সৰ্বসাধাৰণে বুজি পায় তাকে মহ্য চিত্ৰ বুলি কোৱা হয়। অৰ্থাৎ ভাল গীত আৰু ছবিয়ে প্ৰত্যেকৰে মনত আনন্দৰ সৃষ্টি কৰে।
প্ৰশ্ন নং ৩ সদায় চকুৰে দেখা পাতটিও ছবিত কিয় ভাল হৈ পৰে বুলি তুমি ভাবা? নিজৰ মতামত আগবঢ়োৱা।
উত্তৰঃ আমাৰ চাৰিওফালে বিভিন্ন গছ লতিকাৰে ভৰি আছে। সাধাৰণতে আমি আমাৰ চৌপাশৰ পৰিবেশ ভালদৰে নিৰীক্ষণ নকৰোঁ। কিন্তু আমি সদায়ে দেখি থকা এই চৌপাশৰ পৰিবেশ টোকেই যদি কোনো চিত্ৰকৰে ৰং তুলিকাৰে আমাৰ আগত দাঙি ধৰে আমি তেতিয়া তাত অনিন্দ সুন্দৰ সৌন্দৰ্য্য দেখিবলৈ পাওঁ। ইয়াৰ দ্বাৰা কবিয়ে আমাক ক'বলৈ বিচাৰিছে যে যিকোনো সাধাৰণ বস্তুকে কলাত্মক ৰূপেৰে অসাধাৰণ ৰূপে দাঙি ধৰিব পাৰি। অৰ্থাৎ কলাৰ জৰিয়তে সকলোতে অসাধাৰণত্ব আৰোপ কৰিব পাৰি।
প্ৰশ্ন নং ৪ কেনেকুৱা গীত আৰু ছবিক কোনেও ভাল নোবোলে আৰু কোনবোৰ গীত আৰু ছবিক সকলোৱে ভাল বুলি আদৰি লৈ আলাসত ঠাই দিয়ে নিজৰ ভাষাৰে বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ কবি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাদেৱে তেখেতৰ `গীত আৰু ছবি' নামৰ কবিতাটিত প্ৰকৃত গীত আৰু ছবিৰ সৰ্বজনীন আবেদন আৰু মহত্বৰ কথা ক'বলৈ গৈ কৈছে যে যিবোৰ গীত সৰ্বসাধাৰণে বুজি নাপায় আৰু যিবোৰ ছবি সৰ্বসাধাৰণে ধৰিব নোৱাৰে, তেনেকুৱা গীত আৰু ছবিৰ পৰা তেওঁলোকে ৰস আহৰণ কৰিব নোৱাৰে। ফলত তেওঁলোকৰ হৃদয়ে কোনো আনন্দ অনুভৱ কৰিব নোৱাৰে। সেয়েহে তেনেবোৰ দুৰ্বোধ্য গীত আৰু ছবিক কোনোৱে ভাল নোবোলে বুলি কবিয়ে কৈছে। আনহাতে, যিবোৰ গীত আৰু ছবিয়ে সৰ্বসাধাৰণ অন্তৰত আনন্দৰ জোৱাৰ তোলে, যিবোৰ গীতৰ শব্দ, সুৰ-লয়ে মানুহৰ অন্তৰত সুৰৰ ঝঙ্কাৰ তোলে, যিবোৰ ছবিৰ কলাত্মক উপস্থাপনে মানৱৰ মনত সৌন্দৰ্যবোধৰ ধাৰণা দিয়ে তেনেবোৰ গীত আৰু ছবিক সকলোৱে আদৰি লৈ হৃদয়ৰ মণিকোঠাত স্থান দিয়ে। যিবোৰ সদায়ে চিৰস্থায়ী হৈ ৰয়।
প্ৰশ্ন নং ৫ `গীত আৰু ছবি' কবিতাটোৰ সাৰাংশ লিখা।
উত্তৰঃ`গীত আৰু ছবি' - কবিতাটোৰ কবি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা। কবিতাটোৰ জৰিয়তে কবিয়ে প্ৰকৃত গীত আৰু ছবিৰ সাৰ্বজনীন আবেদন আৰু মহত্বৰ কথা কলাত্মক ৰূপত তুলি ধৰিছে।
কবিয়ে কবিতাটিৰ আৰম্ভণিতে কৈছে যে - যিবোৰ গীত আৰু ছবিয়ে মানুহৰ মনত আনন্দৰ জোৱাৰ তুলিব নোৱাৰে, যিবোৰ গীত আৰু ছবি সাধাৰণ মানুহে সহজতে বুজিব নোৱাৰে, তেনেবোৰ গীত আৰু ছবিক কোনেও ভাল নাপায়। আনহাতে, যিবোৰ গীত আৰু ছবিয়ে মানুহক ৰস বোধৰ খোৰাক দিয়ে, হৃদয়ত আনন্দৰ নাহৰ তোলে তেনেবোৰ গীত আৰু ছবিয়ে সকলোৰে মনত ঠাই অধিকাৰ কৰিব পাৰে। অৰ্থাৎ সৰু বিষয়বস্তু এটাৰো কলাত্মক উপস্থাপনে মানুহক আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে। আমি সদায় দেখি থকা গছ পাতখিলাও যেতিয়া চিত্ৰকৰে ৰং- তুলিকাৰে দাঙি ধৰে তেতিয়া সি অনন্য হৈ ধৰা দিয়ে। থিক তেনেদৰে আমি শুনি থকা কথাবোৰেই যেতিয়া গীতিকাৰে সুৰেৰে সজায়, সি আমাৰ কাণত অমৃত হৈ বৰষে। সৰু সৰু বিষয়বস্তু বোৰকো সূক্ষ্ম ভাৱ অনুভূতিৰে কলাত্মক ৰূপত প্ৰকাশ কৰিলে তাৰ কেতিয়াও মৃত্যু নহয়। এইবোৰ কৌশলী বিদ্যা অজৰ-অমৰ। সকলোতে এই বিদ্যাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ ঘটিব পাৰে; বিভিন্ন ঠাইভেদে ই বিভিন্ন ৰূপ পৰিগ্ৰহণ কৰে।
৬) বাখ্যা কৰাঃ
ক) সদায় চকুৰে দেখা গছ পাতটিও
ছবিটিত ভাল হৈ পৰে,
সদায় কাণেৰে শুনা সৰু কথাটিও
গীত হলে প্ৰাণ টানি ধৰে।
উত্তৰঃ “সদায় চকুৰে দেখা গছ পাতটিও
ছবিটিত ভাল হৈ পৰে,
সদায় কাণেৰে শুনা সৰু কথাটিও
গীত হ'লে প্ৰাণ টানি ধৰে।"
উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠৰ দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত 'গীত আৰু ছবি' নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
সূক্ষ্মতকৈও সূক্ষ্ম সাধাৰণ বিষয়ো কলাত্মক ৰূপত দাঙি ধৰিলে সি অসাধাৰণ ৰূপত জিলিকি উঠাৰ প্ৰসংগতে কবিয়ে উক্ত কবিতাফাঁকি উপস্থাপন কৰিছে।
আমি সদায়ে দেখি থকা গছৰ পাত খিলা যেতিয়া চিত্ৰকৰে ৰং তুলিকা বোলাই অংকন কৰে তেতিয়া সি আমাৰ চকুত অসাধাৰণ হৈ দেখা দিয়ে। আমি সদায় শুনি থকা কথাবোৰ যেতিয়া সুৰ লয়েৰে সজাই তোলা হয় তেতিয়া সি আমাৰ মনত আনন্দৰ লহৰ তোলে। অৰ্থাৎ সৰ্বসাধাৰণে বুজি পোৱাকৈ কলাত্মক ৰূপত উপস্থাপনে গীত আৰু ছবিক মহত্ব প্ৰদান কৰে।
খ) 'মিহি ভাব মিহি গতি কৌশলী বিদ্যাৰ
নাই মৃত্যু অজৰ-অমৰ
য'তে পৰে ত' তে গজে, বিভিন্ন আকাৰ
ঠাই বুজি দীঘল-ডাঙৰ।
উত্তৰঃ 'মিহি ভাব................
.................................
..................................
....................... ডাঙৰ।'
উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত কবি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাদেৱৰ ৰচনা কৰা 'গীত আৰু ছবি' নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
কলাত্মক কৌশলী বিদ্যা যে অজৰ-অমৰ সেই প্ৰসংগতে কবিয়ে উক্ত কবিতাফাঁকি উপস্থাপন কৰিছে।
সাধাৰণ বিষয়বস্তু কলাত্মক উপস্থাপনৰ জৰিয়তে মানুহৰ হৃদয়ত স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই কলাত্মক কৌশলক কবিয়ে অজৰ অমৰ বুলি কৈছে। ইয়াৰ কেতিয়াও মৃত্যু নাই, ই চিৰস্থায়ী। ঠাইভেদে ইয়াৰ প্ৰকাৰ ভিন্ন হ'ব পাৰে।
ভাষা-বিষয়ক
৭) সমাৰ্থক শব্দ লিখা :
জগতঃ পৃথিৱী, ধৰণী
উলাহঃ উৎসাহ, আনন্দ
চকুঃ নয়ন, অক্ষি
সৰুঃ ক্ষুদ্ৰ, সুক্ষ্ম
ভালঃ উত্তম, সজ
কানঃ কৰ্ণ
৮) বাক্য ৰচনা কৰা:
কৌশলী বিদ্যাঃ কৌশলী বিদ্যাৰ সহায়ত সুক্ষ্ম বিষয়কো কলাত্মক ৰূপত উপস্থাপন কৰিব পাৰি।
অজৰ-অমৰঃ শংকৰদেৱৰ ৰচনা ৰাজি অসমীয়া সাহিত্যত সদায়ে অজৰ-অমৰ হৈ থাকিব।
আলাসত ঠাইঃ সুমধুৰ গীতক শ্ৰোতা ডানতাই আলাসত ঠাই দিয়ে।
ডাঙৰ-দীঘলঃ ৰমেনক আইতাকে বৰ কষ্টৰে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছে।
৯) বিপৰীত শব্দ লিখা :
মিহিঃ খহটা
প্ৰাণঃ নিস্প্ৰাণ
মৃত্যুঃ জন্ম
মূলঃ অতিৰিক্ত
ক্ষুদ্ৰঃ বৃহৎ
Apurba Kakati
and
Hirak Jyoti Bora.
Cheek By :Himashree Bora.
POST ID: DABP003002
